บทบัญญัติแห่งประมวลรัษฎากร พระราชกฤษฎีกา กฎกระทรวง คำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยภาษีอากร ประกาศกระทรวงการคลัง ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร คำสั่งกรมสรรพากร ประกาศกรมสรรพากร           พระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการกำหนดมูลค่าของฐานภาษีของกิจการขนาดย่อม ซึ่งได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 354) พ.ศ. 2542 ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2542 เป็นปีที่ 54 ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการกำหนดมูลค่าของฐานภาษีของกิจการ ขนาดย่อมซึ่งได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 221 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา 81/1 และมาตรา 82/16 แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ.2534 จึงทรงพระกรุณา โปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้ มาตรา 1  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกา ออกตามความใน ประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการกำหนดมูลค่าของฐานภาษีของกิจการขนาดย่อมซึ่งได้รับยกเว้น ภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 354) พ.ศ. 2542 มาตรา 2  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ.2542 เป็นต้นไป มาตรา 3  ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการกำหนดมูลค่าของฐานภาษีของกิจการขนาดย่อมซึ่งได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม และมูลค่าของฐานภาษีของกิจการที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามมาตรา 82/16 แห่งประมวล รัษฎากร (ฉบับที่ 237) พ.ศ.2534 มาตรา 4  มูลค่าของฐานภาษีของกิจการขนาดย่อมตามมาตรา 81/1 แห่ง ประมวลรัษฎากร จะต้องไม่เกิน 1,200,000 บาทต่อปี มาตรา 5  คำว่า “ปี” ตามมาตรา 4 หมายความว่า (1) ในกรณีที่ผู้ประกอบการเป็นบุคคลธรรมดาหรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล ให้นับตามปีประดิทิน เว้นแต่ในกรณีที่เริ่มประกอบกิจการที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม ให้เริ่ม นับตั้งแต่วันเริ่มประกอบกิจการถึงวันสิ้นปีประดิทิน (2) ในกรณีที่ผู้ประกอบการเป็นนิติบุคคล ให้นับตามรอบระยะเวลาบัญชี เว้นแต่ในกรณีที่เริ่มประกอบกิจการที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม ให้เริ่มนับตั้งแต่วันเริ่ม ประกอบกิจการถึงวันสิ้นรอบระยะเวลาบัญชี มาตรา 6  บทบัญญัติในมาตรา 4 และมาตรา 5 ให้ใช้บังคับกับการ ยื่นแบบแสดงรายการภาษีที่เกิดขึ้นหลังจากพระราชกฤษฎีกานี้มีผลใช้บังคับเป็นต้นไป มาตรา 7  บทบัญญัติในพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการกำหนดมูลค่าของฐานภาษีของกิจการขนาดย่อมซึ่งได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม และมูลค่าของฐานภาษีของกิจการที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82/16 แห่งประมวล รัษฎากร (ฉบับที่ 237) พ.ศ.2534 ให้ยังคงใช้บังคับต่อไป เฉพาะในการปฏิบัติจัดเก็บ ภาษีมูลค่าเพิ่มที่ค้างอยู่หรือพึงชำระก่อนวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ มาตรา 8  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราช กฤษฎีกานี้ ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควร ปรับปรุงการกำหนดมูลค่าของฐานภาษีของกิจการขนาดย่อม ซึ่งได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามมาตรา 81/1 แห่งประมวลรัษฎากร โดยกำหนดให้กิจการที่มีมูลค่าของฐานภาษีไม่เกิน 1,200,000 บาทต่อปีได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม และยกเลิกการกำหนดมูลค่าฐานภาษี ของกิจการที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82/16 แห่งประมวลรัษฎากร ทั้งนี้ เพื่อ บรรเทาภาระในการเสียภาษีของผู้ประกอบการที่มีมูลค่าของภาษีไม่เกินกว่ามูลค่าของฐาน ภาษีดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ (ร.จ. ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 116 ตอนที่ 22 ก วันที่ 31 มีนาคม 2542) NAVIGATOR:  ประมวลรัษฎากร > พระราชกฤษฎีกา > ฉบับที่ 354/2542